กลิ่นลมหนาวพัดมาอีกแล้ว
ไอเย็นฟุ้งกระจายทั่วบรรยากาศ
หน้าหนาว ท้องฟ้ามักจะโปร่ง แจ่มใส เห็นดวงดาวสีเงินแจ่มชัด
ใกล้คริสมาสต์เข้าไปทุกที
ฉันแอบตื่นเต้นเกือบทุกปีที่เข้าใกล้วันคริสมาสต์ ..
ไปรื้อซีดีเก่าๆ เทปเพลงเก่าๆมาเปิด ซ้ำๆหลายๆรอบ
Santa Claus Is Coming To Town .. Jingle Bell Rock .. Rudoph is red nose raindeer
ปีที่แล้ว
ในวันคริสมาสต์ ที่ท้องฟ้าเป็นสีฟ้า และลมหนาวพัดปะทะตัวฉันเบาๆ เหมือนอย่างวันนี้
ถ้ามันไม่ใช่แค่ความฝัน ของคนเป็นไข้เพราะอุณหภูมิที่เย็นเยียบ
ฉันยังจำกลิ่นลมหนาวของวันนั้นได้ดี
ท่ามกลางคนมากมาย ใจกลางสยามสแควร์ หน้าธนาคารสีม่วงสดใส
รอยยิ้มของคนในความทรงจำก็สดใสไม่แพ้กัน
จะให้ฉันรู้สึกอย่างไรกับผู้ชายคนนึงที่ยอมรอฉันถึง ชั่วโมงครึ่ง
เพื่อให้เราได้มาเจอกัน ในวันคริสมาสต์
ยิ้มหัวเราะ ร้องเพลงด้วยกัน ฉันหลบสายตาคุณ .... หัวใจเต้นแรง
..
..
..
เป็นคริสมาสต์ ที่ฉันไม่ต้องฟังเพลงคนเดียวอีกต่อไป ....
ปีนี้ฉันคงไม่อยู่กรุงเทพ ในวันคริสมาสต์ ..
ถ้าคุณมีตัวตนจริง ๆ ไม่ใช่ Simulation ในจินตนาการบกพร่องของฉัน
ปีนี้ คุณจะฉลองคริสมาสต์กับใครคะ
ปีนี้คุณจะร้องเพลงกับใคร กินขนมกับใครคะ
คุณจะจำปีที่แล้วได้ไหม
ว่าเคยมีฉันเป็นส่วนนึงของวันคริสมาสต์ ของคุณ หรือว่าไม่เลย
คุณคงจำไม่ได้เลย
ทั้งหมดนี้ เป็นเพราะ
ฉันตายแล้วใช่มั้ยคะ
ฉันต่างหากที่ได้ตายไปจากหัวใจคุณ นานแล้ว
ไม่ใช่คุณที่เงียบหายเหมือนได้ตายจากกันไปแบบนี้
ฉันจำครั้งสุดท้ายที่คุณยิ้มอย่างจริงใจ ไม่ได้ว่าเมื่อไหร่ หรือว่าคุณไม่เคยยิ้มแบบนั้นเลย
ฉันแทบนึกไม่ออกเลยว่าคุณ เป็น คนเดียวกันกับผู้ชายที่ทำให้ฉันยิ้ม หัวเราะ และใจเต้นแรงคนนั้นหรือเปล่า
คุณร้องเพลงได้มั้ยคะ .. คุณคุยเรื่องอื่นที่ไม่ใช่เรื่อง computer กับฉันได้มั้ยคะ
คุณเป็นคนเดียวกับคนที่เรียกฉันว่าเจ้าหญิงของคุณหรือเปล่าคะ
ขอโทษค่ะ
ฉันคงทักคนผิด
คุณแค่หน้าตาเหมือนเค้าเท่านั้นเองใช่มั้ยคะ
ฉันคิดถึงเค้าจังเลยค่ะ .. เค้าไปอยู่เสียที่ไหน หรือว่าเค้าได้ตายจากฉันไปแล้วจริงๆ
